Kiedy dziś spacerujemy po naszej Nawojowej i patrzymy na nowe domy, samochody i zabieganych ludzi, trudno uwierzyć, jak bardzo zmieniło się nasze życie. A przecież nie tak dawno wszystko wyglądało inaczej. Może skromniej, może trudniej – ale jakby bliżej siebie.
Dzień zaczynał się wcześnie, jeszcze przed wschodem słońca. Gospodarstwo nie mogło czekać. Krowy trzeba było wydoić, kury nakarmić, wodę przynieść ze studni. Dzieci pomagały rodzicom przed szkołą i po lekcjach. Taka była codzienność – pełna pracy, ale i poczucia odpowiedzialności za dom oraz rodzinę.
W tej zwyczajnej codzienności było jednak coś niezwykłego – wspólnota. Sąsiedzi pomagali sobie przy sianokosach, żniwach czy budowie domu. Gdy odbywało się wesele, świętowała niemal cała wieś. Stoły zastawione domowymi potrawami, wspólne śpiewy i rozmowy do późna tworzyły atmosferę, której nie da się zapomnieć. Zimą spotykano się przy darciu pierza, przędzeniu i wspólnych opowieściach. To wtedy przekazywano tradycje, historie rodzinne i wartości, które budowały naszą tożsamość.
Dziś żyje się wygodniej. Mamy dostęp do technologii, lepsze warunki mieszkaniowe i większe możliwości. Cieszymy się z tego postępu, ale w sercach wciąż nosimy wspomnienie tamtej prostoty, życzliwości i wzajemnej pomocy.
Dlatego jako seniorzy czujemy, że naszym obowiązkiem – ale i przywilejem – jest pielęgnowanie tradycji naszej małej ojczyzny. Chcemy przekazywać młodszym pokoleniom dawne zwyczaje, regionalne przepisy, pieśni, historię i wspomnienia. Angażujemy się w działalność kulturalną, występy, spotkania i inicjatywy społeczne, bo wierzymy, że tradycja żyje tylko wtedy, gdy jest praktykowana.
Nie zamierzamy zwalniać tempa. Chcemy być aktywni jak najdłużej – uczestniczyć w życiu naszej gminy, rozwijać swoje pasje, uczyć się nowych rzeczy i dzielić doświadczeniem. Aktywność daje nam radość, poczucie sensu i siłę do działania. Pokazujemy, że wiek nie jest przeszkodą, lecz bogactwem.
Patrzymy w przyszłość z nadzieją. Pragniemy, aby nasze wnuki i prawnuki znały historię Nawojowej, czuły dumę z miejsca, z którego pochodzą, i potrafiły łączyć nowoczesność z szacunkiem dla tradycji.
Bo choć świat się zmienia, wartości takie jak wspólnota, pracowitość i wzajemny szacunek pozostają niezmienne. I to właśnie one chcemy zachować – dla siebie i dla przyszłych pokoleń.
Juniorzy Starsi – Edycja 2.0 (Koło Seniorów)
Henryk Bielamowicz — Licencja: CC BY-SA 4.0
