Tradycja budowania grobów Pańskich w kościołach to jeden z najbardziej widowiskowych i głębokich elementów polskiej religijności, a jej korzenie sięgają setek lat wstecz i łączą w sobie pobożność oraz narodową tożsamość. Obecnie na Sądecczyźnie dominuje wydźwięk religijny, od Starego Sącza, do Podegrodzia, Chełmca i Nowego Sącza…
Tradycja zaczęła w Jerozolimie, w IV wieku. Wierni gromadzili się w Bazylice Grobu Pańskiego, aby celebrować liturgię w miejscu złożenia ciała Chrystusa. Z czasem pielgrzymi, wracający do Europy przenieśli ten obrzęd na nasz kontynent i tak się dzieje od X wieku.
Groby Pańskiej w Polsce, w tym na Sądecczyźnie od czasów rozbiorów, przez okres drugiej wojny światowej i czasy PRL-u, często pełniły funkcję manifestacji patriotycznej. Projektanci grobów wplatali w nie symbole narodowe (np. biało-czerwone flagi, drut kolczasty, wizerunki zniszczonych miast), komentując w ten sposób aktualną sytuację społeczną lub polityczną kraju.
Groby Pańskie mają przypominać o nadziei, która rodzi się w miejscu, gdzie po ludzku wszystko wydaje się skończone.
Warto wiedzieć!
Boży Grób – to miejsce wystawia się Najświętszy Sakrament na zakończenie liturgii w Wielki Piąteki, symbolizuje grób Chrystusa.
Zwyczaj ten pochodzi z Palestyny, w Polsce od XVI wieku w centrum umieszcza się figurę zmarłego Jezusa oraz monstrancję z Najświętszym Sakramentem okrytą przezroczystym welonem, na pamiątkę całunu, w który owinięto Jezusa w grobie.
Tradycję Grobu Pańskiego w Polsce spopularyzowali Bożogrobowcy, a Adoracja przy Grobie Pańskim odbywa się aż do rozpoczęcia Wigilii Paschalnej.
Zgodnie z wytycznymi zawartymi w Mszale Rzymskim w kaplicy adoracji zwanej Grobem Pańskim “powinien być ołtarz, choćby przenośny, i tabernakulum do przechowywania puszek z Najświętszym Sakramentem.” Monstrancję wystawia się na ołtarzu lub na tronie, który powinien być umieszczony blisko ołtarza. Nakazuje się, aby wszystkie elementy dekoracyjne i światła kierowały uwagę wiernych na Najświętszy Sakrament, który jest Pamiątką Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa, a nie na figurę Chrystusa leżącego w grobie.
Źródło: Wikipedia, Deon.
